Illustratie van een reis met herinneringen, symbool voor verandering en onderweg zijn met kinderen

Ik ben onderweg

January 23, 20262 min read

Ik ben onderweg

Ik hoor jullie zeggen dat dit een nieuwe fase is.
Dat het begin is van iets anders.
Dat ik vooruit mag kijken.

En dat doe ik ook.
Ik kijk.
Ik loop mee.

Maar soms voelt het alsof ik moet kiezen
tussen wie ik was
en wie ik nu moet worden.

Alsof ik iets achter moet laten
om hier te mogen zijn.

Ik probeer te begrijpen
wat er van mij verwacht wordt.
Hoe ik moet zijn.
Wat past.

Ik luister goed.
Ik let op.
Ik pas me aan.

Niet omdat ik niet weet wie ik ben,
maar omdat ik niet weet
of daar plek voor is.

Er zijn momenten
waarop ik mezelf herken.
In kleine dingen.
In hoe ik lach.
In wat ik fijn vind.

En er zijn momenten
waarop ik mezelf even kwijt ben.
Niet verdwenen.
Maar verschoven.

Dan voelt het alsof ik ergens tussenin hang.
Niet meer helemaal daar.
Nog niet helemaal hier.

Ik hoor mensen zeggen
dat ik eraan moet wennen.
Dat het vanzelf komt.
Dat ik het wel red.

En misschien klopt dat ook.
Maar wennen is iets anders
dan jezelf meenemen.

Ik wil niet doen alsof ik opnieuw begin
zonder alles wat ik al ben.
Alsof ik blanco ben
en opnieuw ingevuld mag worden.

Ik ben niet leeg begonnen.
Ik kwam al met iets aan.

Met dingen die mij hebben gevormd.
Met manieren van kijken.
Met herinneringen
die niet zomaar verdwijnen.

Soms vraag ik me af
of jullie dat zien.
Dat ik onderweg ben
met alles wat ik was
nog bij me.

Ik probeer niet vast te houden.
Ik probeer alleen niet kwijt te raken
wat bij mij hoort.

Er zijn dagen
waarop ik me groot voel.
Alsof ik dit kan dragen.
Alsof ik verder kan
zonder mezelf te verliezen.

En er zijn dagen
waarop ik het liefst even zou stoppen.
Niet om terug te gaan.
Maar om bij te blijven.

Bij mezelf.

Ik heb tijd nodig
om te voelen waar ik hoor.
Niet omdat ik niet wil,
maar omdat ik wil blijven wie ik ben
terwijl ik verander.

Ik wil niet verdwijnen in het nieuwe.
En ik wil het oude niet vastzetten.

Ik wil onderweg zijn
zonder mezelf achter te laten.

Misschien hoeft het niet sneller.
Misschien hoeft het niet beter.
Misschien hoeft het alleen
genoeg ruimte te hebben.

Zodat ik kan blijven.
Ook terwijl ik verderga.

Ik ben niet weg.
Ik ben niet vast.

Ik ben onderweg.

En dat is precies waar ik nu ben.


Zoekt je kind zijn plek tijdens een grote verandering en wil je even samen kijken?
Je bent welkom om contact op te nemen.

Mijn hart ligt bij kinderen: hun ontwikkeling, emoties en hoe ze de wereld ervaren. Als ouder, pleegouder en trauma- en gedragstherapeut heb ik talloze kinderen begeleid bij verandering, verlies en aanpassing. Na mijn emigratie naar Málaga ontdekte ik hoe diep emigreren kinderen raakt. Nu help ik ouders met hun Heldenreis, om kinderen mentaal en emotioneel te begeleiden bij verandering —zowel vóór als na de verandering, zoals emigratie, verhuizing, scheiding en verlies.

Francis Bak-van Leeuwen

Mijn hart ligt bij kinderen: hun ontwikkeling, emoties en hoe ze de wereld ervaren. Als ouder, pleegouder en trauma- en gedragstherapeut heb ik talloze kinderen begeleid bij verandering, verlies en aanpassing. Na mijn emigratie naar Málaga ontdekte ik hoe diep emigreren kinderen raakt. Nu help ik ouders met hun Heldenreis, om kinderen mentaal en emotioneel te begeleiden bij verandering —zowel vóór als na de verandering, zoals emigratie, verhuizing, scheiding en verlies.

LinkedIn logo icon
Instagram logo icon
Youtube logo icon
Back to Blog